GÖRE NE KÖRE NE
Köşe Yazıları

GÖRE NE KÖRE NE

HÜSEYİN TURHAN

₺0,00
Tanıdık, arkadaş, yakın, kardeş, yaren, sağdıç, dost, gönüldaş, yoldaş gibi kelimeler insanlar arasındaki sosyal ve kültürel bağların derecelerini ifade eder. Bu derecelendirmeler toplum hayatı içerisinde dayanışma ve yardımlaşma bakımından da önem taşır. Türk kültüründe güvenilir insan olmak, bütün bu ilişkilerin başında gelir. Batılı düşünürlerden Thomas Hobbes "insan, insanın kurdudur" derken güvensiz, tedirgin, kaygılı bağlantılara dikkat çeker. Bu durum, huzursuz ve erdemsiz bir cemiyetin varlığını gösterir. Halbuki, ‘’insan, insanın dağıdır.’’ Zira insan, insana sığınır, yaslanır. Sosyal hayatta sağlanan uyum; kaynağını öz kültür, milli düşünce ve irfani anlayıştan alır.

Sözü buradan Hüseyin Turhan’a getirmek istiyorum. Kendisini ortak dostumuz Behçet Uyanık vasıtasıyla tanıdım. Onu düşünceleri, hâl ve hareketleriyle kalp kazanan, gönle giren bir insan, kırk yıllık dost gibi sohbet edilebilecek bir ehl-i muhabbet olarak gördüm. İşinde bilgi ve tecrübe sahibi olmasının yanında, memleket meselelerine ‘’kafa yoran’’ ve bu sebeple de 30 yıldır yerel, bölgesel ve ulusal basında köşe yazarlığı yapan bir ‘’aydın’’la müşerref oldum.

Aydın; anlamı, değeri ve tedai ettirdiği kavramlarla dilimizin en güzel kelimelerinden biridir. Münevver, ziyalı ve entelektüel kelimeleri de aydınla eşanlamlı olarak kullanılmaktadır. Hüseyin Bey, bu 30 yıllık yazı hayatında ciltlere sığmayan yazılar yazmış, düşünceler üretmiş bir Türk aydınıdır.

İnsanların düşünce ve kişilik oluşumunda aile ve çevre birince derecede etkin unsurlardır. Hüseyin Bey’in özgeçmişini okuduğumuzda iyi bir aile eğitimi aldığına tanık oluyoruz. Okul hayatıyla birlikte çevre eğitiminde de kültürel birikiminin yükseldiğini görmekteyiz. Edinilen bilgi ve iç dünyasında şekillenen kültürel değerlerin onun tutum ve davranışlarına yansıması bir olgunluğun belirtisidir. Sivil toplum örgütlerinde faal görev alması, ‘’memleket meseleleri’’ hakkında yazılar yazması onun sosyal sorumluluk anlayışından kaynaklanmaktadır.

‘’İnsan yaşadığı yere benzer.’’ yargısının doğruluğu Hüseyin Bey’in gönül coğrafyasında belirgin bir durumda ortaya çıkar. Zira mekân insanın sırrıdır. Somut bir varlık olan mekân, çocukluk ve gençlik hatıralarıyla belli bir süreç sonunda soyut bir anlam kazanarak düşünsel alana yükselir. Mekân; evdir, yurttur, yuvadır. . Evin taşıdığı değer, fiziksel yapı olmanın çok ötesindedir. Ev, kişinin toplumsal kişiliğinin oluştuğu ilk mekân, kültürel kazanım sürecinin ilk basamağıdır.

Gümüşhane’den ‘’kabına sığmayan’’ derya-deniz ‘’altın’’ insanlar yetişmiştir. Bu özellik; Gümüşhane’de Kıpçak- Oğuz soyunun kültürel zenginliğinin yanı sıra Erzurum- Trabzon havzalarının aydınlık yapısıyla milli kültürün yaşandığı yerler olmasından da ileri gelmektedir. Her iki kültür havzasının arasında bulunan Gümüşhane, özgün kimliğini bu ‘’altın’’ insanlar sayesinde ortaya koymuştur. Onları yetiştiren Gümüşhane, onlarla kültürel varlığını tescil ettirmektedir.

Gümüşhane; yayla, dağ ve ırmaktır. Bu yönüyle, yayla gönüllü insanlar yaşar buralarda. ‘’Yayla biraz da Türk’ün kendisidir.’’ der bir yazar.

Dağ gibi yüksek karakterli insanların mekânıdır Gümüşhane. Bir başka yazar da der ki; ‘’Dağlar, Türk doğurur.’’ Onlar, geçmişten geleceğe emin adımlarla yürüyerek Türk’ün yüce ülkülerini imanlı gönüllere nakış nakış işlerler.

Gümüşhane’nin coşkun akan ırmakları vardır. Buranın insanları su mizaçlıdır. Yükseklerden enginlere doğru akarlar. Su gibi azizdir onlar. Bütün bu söylemleri Hüseyin Bey’in yazılarının üzerimizde bıraktığı tesirin neticesi olarak belirtiyorum. Onun bu gür sesi Kuşakkaya doruklarından Harşit-Kelkit vadilerini takip ederek milli değerleri bütün insanlığa bir Köroğlu avazıyla haykırır.

Hüseyin Bey; Göremeyen için hiçbir şey anlam taşımaz ifadesi taşıyan; ‘’Görenedir görene, köre nedir köre ne?’’ sözünü yazılarında çok sıkça kullanır. Her şey görebilen kimse için anlamlıdır. Biz de buna Mevlâna’dan bir nükte ile destek olalım:’’ Mevlâna’ya bakmakla görmek arasındaki fark nedir?” diye sorusuna şöyle cevap vermiş: Senin baktığına herkes bakıyor; ama ya görebildiğini herkes görebiliyor mu? Aralarındaki tek fark sensin…”
Mehmet Akif Ersoy:
‘’ Âlemde ziya yoksa halk etmelisin halk!
Ey elleri böğründe yatan adam, kalk.’’ der.

Ülkesi için söz söylenen aydınları saygıyla selamlıyorum.

Ahmet URFALI
Şair – Yazar
ŞİMDİ SATIN AL
DEFNE'DEN HABERİNİZ OLSUN

Bültenimize Katılın

Yeni kitaplardan, yazarlardan ve özel duyurulardan ilk siz haberdar olun.